eb

استعدادیابی سازمانی

استعدادیابی سازمانی

از آنجا که سازمان ها در آینده با چالش رقابتی فزاینده ای مواجه خواهند بود و برای مدیریت این چالش ها نیاز به مدیران شایسته تر و اثربخش تر از مدیران امروز خواهد بود، لذا مدیریت استعداد هر روز از اهمیت بیشتری در سازمان ها برخوردار می شود. در واقع مدیریت استعداد به عنوان سیستمی برای شناسایی، استخدام، پرورش، ارتقا و نگهداری افراد مستعد، با هدف بهینه کردن توان سازمان به منظور تحقق نتایج کسب و کار، تعریف شده است. مدیریت استعدادها اشاره به فرآیندی دارد که طی آن، استعدادهای انسانی سازمان برای تصدی مشاغل و مناصب کلیدی آن در آینده، شناسایی شده و از طریق برنامه ریزی های متنوع آموزشی و پرورشی برای تصدی این مشاغل آماده می شوند.

امروزه سازمان ها به خوبی دریافته اند که به منظور موفقیت در اقتصاد پیچیده جهانی و نیز ماندگاری در محیط کسب و کار، به داشتن بهترین استعدادهانیاز دارند. همزمان با درک نیاز به استخدام، توسعه و نگهداشت استعدادها، سازمان ها دریافته اند که استعدادها منابعی بحرانی هستند که برای دست یابی به بهترین نتیجه ها، نیازمند مدیریت استعدادها می باشند. موسسه CIPD استعداد را ترکیبی پیچیده از مهارتها، دانش، توانایی های ادراکی و پتانسیل بالا می داند و مدیریت استعداد را شناخت و تمرکز بر بخشی از نیروی انسانی سازمان با پتانسیل بالا تعریف می کند.

مدیریت استعداد بر این تمرکز دارد که افراد چگونه به سازمان وارد می شوند و رشد می کنند. درمدیریت مؤثر استعدادها، نیاز کمی و کیفی سازمان به استعدادها بر اساس استراتژی و اهداف کسب و کار تعیین می شوند. مدیریت استعدادها فقط شامل جذب و حفظ بهترین افراد نیست، بلکه شناسایی و حذف افراد غیر ضروری و کاملا نامناسب را نیز در بر می گیرد. پرورش قابلیت ها و مدیریت استعدادها بخش الینفک راهبرد و چشم انداز سازمان های پیشروی امروز می باشد.

در دنیای امروز کسب و کار، مدیریت توسعه منابع انسانی دیگر تنها مرکز هزینه کردن نیست، بلکه هم راستا با کسب و کار سازمان، برای سود بیشتر و کاهش هزینه ها با بهره مندی از رویکرد مدیریت استعدادها، تنوع کارکنان و تنوع آموزش ها، سعی در ایجاد ارزش افزوده برای سرمایه خود دارند. آگاهی و تشخیص سازمان ها همراه با نیاز به مدیریت استعداد، سبب شده است که سازمان های پیشرو توجه ویژه ای به مقوله استعدادیابی منابع انسانی داشته باشند.

استعدادیابی به تمامی روش های استانداردی می گوییم که با آن قادرباشیم مجموعه توانمندی های ذاتی اشخاص را کشف و شناسایی کنیم و نشان دهیم که آن فرد در چه زمینه هایی در صورت تلاش معقول نتیجه ای بالاتر از حد دستاوردهای یک فرد عادی میگیرد. استعدادیابی همچنین به مدیران نشان می دهد که کارکنان آنها در چه زمینه هایی ذاتا استعداد کمتری دارند و یا بی استعداد هستند. استعدادیابی راهی برای تنبلی بیشتر نیست بلکه استفاده مطلوب از منابع انسانی در جهت رسیدن به هدف­ها است.

تحقیقات نشان داده اند که اگر شما در محیطی مشغول به کاری شوید که در آن استعداد دارید، شش برابر موفق تر خواهید شد !!! و این موضوع اهمیت استعدادیابی را مشخص می کند. تحقیقات نشان داده است که افرادی که در زمینه ای کاری استعداد ذاتی دارند، آن مساله کاری برای انها بسیار لذت بخش تر خواهد شد و بنابر مطالعات، احساس مثبت به کار باعث افزایش عملکرد ما و به تناسب سازمان می شود و همچنان در آن رشد خواهیم کرد و از آن سود خواهیم برد.

جک ولش می گوید : اگر افراد مناسبی را استخدام کنید و به آنها فرصت و اختیار دهید که خودشکوفایی کنند، دیگر نیازی به مدیریت آنها نیست.

استعدادیابی سازمانی با هدف شناسایی استعداد ها و توانمندی های مهارتی، ارزیابی های روانشناختی، شناخت ویژگی های شخصیتی و رفتاری و همچنین ارزیابی ویژگی ها و توانمندی های شغلی انجام خواهد شد.

در انتهای طرح پس از انجام تمام ارزیابی ها و برگزاری جلسات مصاحبه فردی و همچنین تحلیل های نتایج هر فرد در جلسات تیم ارزیابی کننده مجموعه بهاران، برای هر فرد گزارشی جامع و یکپارچه از توانمندی های وی در اختیار مسئولین ارشد سازمان ها قرار خواهد گرفت تا با همسان سازی توانمندی های افراد با نیاز های شغلی مورد نیاز سازمان، هر فرد در بهترین جایگاه شغلی خود جایگاه یابی شود.